Recept voor zuurdeeg / zuurdesem en brood van zuurdeeg

Na een tijdje in Duitsland ging ik het wat stevigere Duitse brood waarderen, en na nog wat meer tijd ben ik zelf aan het bakken geslagen. Een voordeel van zuurdeeg is dat je geen gist nodig hebt. Nog een voordeel van zuurdeeg is dat het veel beter hanteerbaar is dan deeg met gist. Ik ben zelf eerst begonnen met gist te bakken, en het deeg met gist kleeft ontzettend en is harder. Deeg met gist moet je met de mixer roeren, zuurdeeg kun je makkelijk met een gewone lepel doorroeren. De smaak is iets anders, vroeger hield ik er niet van, maar nu smaakt het me net zo goed als Nederlands brood. Doordat het steviger is, is het beter hanteerbaar en handiger in het gebruik. En je hoeft er niet zo veel sneetjes van te eten om vol te raken.
Zuurdeeg klinkt moeilijk, het duurt meerdere dagen voordat het deeg klaar is. Maar als je eenmaal weet hoe het moet is het vrij simpel. Het kost je niet veel tijd, je moet het alleen van te voren plannen. Hier zijn de recepten:

Zuurdesem / zuurdeeg (250-300 gram)

Benodigheden:

• 200 g volkoren roggemeel
• 200 ml lauwwarm water

Dag 1:

50 gram meel en 50 ml water goed doorroeren tot er een kleverig deeg ontstaat. Het deeg 24 uur open in de keuken laten staan bij 20 – 30 graden.

Dag 2:

Het deeg “voeren” met 50 gram meel en 50 ml lauwwarm water, weer goed doorroeren. Afgedekt, maar niet luchtdicht (!) opnieuw 24 uur laten staan bij 20 – 30 graden.

Dag 3:

Het kan zijn dat het deeg al licht zuur ruikt; een goed teken! Voeren met 100 gram meel en 100 ml lauwarm water tot er geen klompjes meer zijn, en weer 24 uur laten staan bij (20 – 30 graden).

Dag 4:

Klaar. 100 gram nemen en apart in een glazen potje in de ijskast zetten. Dit wordt de “starter” voor een nieuw deeg. Het zuurdeeg blijft 1-2 weken goed in de koelkast. Het potje niet vast dicht draaien. Voor het volgende zuurdesem bij dag 2 beginnen! De rest kan nu gebruikt worden om een brood te bakken.

TIP 1:

Als het te koud is in de keuken (20 graden is echt het minimum, anders werkt het niet), en je hebt net als ik geen zin om de verwarming te laten draaien alleen maar voor je zuurdeeg, dan kun je het ook in de oven zetten met alleen het lampje aan. Je hebt dan ook de juiste temperatuur voor het gistingsproces.

TIP 2:

De allereerste keer dat je zuurdeeg maakt, is het meestal nogal “zwak”. Het rijst niet goed en het is nog niet zo zuur. Dat wil niet zeggen dat het mislukt is! Bij de tweede ronde is het zuurdeeg normaalgesproken al veel krachtiger, en na twee of drie keer is het op volle sterkte.

Brood van zuurdeeg

Benodigheden;

• 300 g zuurdeeg
• 400 g meel (Ik neem meestal 200 g volkoren tarwemeel + 200 g volkoren roggemeel)
• 350 ml lauwarm water
• 50-100 g zonnenbloempitten of pompoenpitten
• 1 eetlepel suiker
• 1 afgestreken eetlepel zout

Alle ingredienten in een kom doen en doorroeren tot het deeg niet meer aan de kom kleeft en glad is zonder klompen. (Eventueel 1-2 uur in de kom laten rijzen met een doek erover, en daarna nog een keer doorroeren; dit hoeft niet, het helpt om het brood een betere struktuur te geven.)

Vorm een brood van het deeg en leg het op een bakblik, of doe het in een broodvorm, al naar gelang wat voor een vorm brood je wilt. Laat het afgedekt rijzen op een warme plek (bijvoorbeeld in de oven met het lampje aan), tot het volume ongeveer twee keer zo groot is (1-3 uur).

De oven 10 min voorverwarmen op 200 graden, dan het brood 60 minuten bakken. Het brood is goed als het hol klinkt wanneer je erop klopt, of als er aan een tandenstoker die je erin steekt geen deeg meer blijft kleven.

Laat het brood afkoelen op een rooster, er zit nog veel vocht in en het moet nog wat uitdrogen.

Alternatief als je een keertje haast hebt, laat je het deeg maar 30-60 minuten rijzen, en doe het in de oven zonder voorverwarmen. Het brood rijst dan tijdens het bakken. Laat het nu iets langer bakken omdat je niet voorverwarmt, 60-70 minuten. Het nadeel hierbij is dat de luchtblaasjes zich niet zo goed verdelen, het kan zijn dat je gaten in het brood krijgt. Maar de smaak blijft hetzelfde!

Edit: ik heb een betere foto van het brood geplaatst.

+V -E

Meer Verstand, minder Ego. Dat is mijn nieuwe motto.
Meer verstand
Ik heb altijd gedacht dat ik erg verstandig was, voornamelijk omdat ik mezelf vergeleek met mensen die minder slim waren, of zich nog impulsiever gedroegen dan ik. Over het algemeen is het geen ramp als je je niet altijd verstandig gedraagt, hele volksstammen gedragen zich zo en er zijn een aantal beroepen waar het zelfs een voorwaarde is. Een voorbeeld van mijn onverstandigheid: ik ga vaak niet op tijd naar bed terwijl ik de volgende dag vroeg op moet staan. Vroeger keek ik nog ellenlang televisie, tegenwoordig neem ik mijn tablet mee naat bed en kijk youtube-videos. Het is voor mij een echte daad van wilskracht en innerlijke strijd om dat ding bewust weg te leggen en te gaan slapen. Ander voorbeeld: ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik me kwaad laat maken in het verkeer, door internet-kommentaar of door de media, en dat ik me dan laat meeslepen in dat gevoel. Ook dat is in het dagelijks leven geen groot probleem. Veel mensen zijn precies zo.

Bij het paragliden maakt het wel iets uit als je je verstand niet gebruikt. Als je de statistieken er eerlijk op naslaat, dan kom je tot de conclusie dat paragliden na wingsuit-BASE-jumping de gevaarlijkste bezigheid is die je kunt uitoefenen. Paragliden ziet er vreedzaam uit, maat het is en blijft een vliegsport. Zomaar een paar voorbeelden waar je iedere vlucht aan moet denken: checken of de uitrusting in goede staat is, weten hoe het weer en de wind precies is en hoe het zich in de loop van de dag kan ontwikkelen, niet onnodig dicht naast de berg of boven de grond vliegen, in alle richtingen steeds weten of er nog iemand in de lucht is in jouw buurt.

Minder Ego
In de loop van de jaren heb ik een behoorlijk ego ontwikkeld. Als kind en als puber hoorde ik niet zo bij de cool kids en ik was timide en verlegen met een klein ego. Toen ik begon te werken werd ik meer en meer trots op de kennis en de vaardigheden die ik vergaarde, en mijn ego groeide gestaag. Ik werd gerespecteerd, en mensen begonnen naar me te luisteren als ik iets te vertellen had. Ik kreeg langzamerhand een zelfvertrouwen dat aan zelfoverschatting grenst. In het beroepsleven is dit niet erg, het kan zelfs voordelig zijn; je verkoopt jezelf goed en bent niet bang voor nieuwe projekten. Deze zelfoverschatting in mijn beroepsleven vloeide door naar mijn prive-leven met als gevolg dat mensen mij soms arrogant vinden.

Ook een groot ego kan zeer nadelig zijn bij het paragliden. De wil om te "winnen" (bij paragliden betekent dat hoger en verder te vliegen dan de anderen), zorgt ervoor dat je meer risico's neemt. Als mijn prestaties achter blijven bij mijn eigen verwachtingen, verwachtingen die te hoog zijn omdat ik mezelf overschat, dan kan het gebeuren dat ik krampachtig probeer mijn resultaat te verbeteren door meer risico te nemen. Dit uit zich bijvoorbeeld in te dicht bij de bomen te vliegen om het laatste beetje wind naar boven mee te nemen (om dan door een onverwachte valwind aan de boom te blijven hangen), of dicht bij te grond nog een scherpe bocht te maken om die ene thermiek te vangen (om dan de helft van de paraglider te stallen).

Goede vliegtuig-piloten zijn een bijzonder slag mensen, en het is niet voor niets dat ze zeer streng geselecteerd worden. Ik behoor niet tot dat slag van mensen. Ik wist dat vroeger al intuitief, en nu heb ik geleerd waar dat precies aan ligt. Door schade en schande wordt men wijs. Nou ja, niet helemaal wijs, want ik vlieg nog steeds. Als ik namelijk iets geleerd heb in mijn leven, dan is het dat ik in staat ben om iets te leren, ook al duurt dat soms wat langer...